Celalettin Bilgin

CAHİT KÜLEBİ

18 Ocak 2018 23:59
A
a
 20 Ocak 1917'de Tokat'ın Zile ilçesinde doğdu. Sivas Lisesi’nden mezun oldu. İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. İlk şiirlerini Nazmi Cahit takma adıyla 1938'de, Gençlik dergisinde yayımladı. Rahat anlatımı, içtenlik ve duyarlılığıyla ilgi çeken, titiz bir şiir işçisidir Cahit Külebi.  Şiirlerinde yurt, insan, doğa sevgisini özenle işlemiş ve daha çok çocukluğunun ve gençlik yıllarının geçtiği yörelerdeki izlenimleri dile getirmiştir.
 Dil konusunda aşırılıklara karşı, günlük dilin kullanılmasını savunmuştur. Şiirlerinde sade, anlaşılır, günlük dil kullanmıştır. Gurbet, aşk, kahramanlık ve memleket duygularını içeren şiirlerinde kuvvetli bir heyecan ve hareketlilik hissedilir.
 Sırasıyla; Antalya Lisesinde, Ankara Devlet Konservatuvarında ve Ankara Gazi Lisesinde Edebiyat Öğretmenliği görevlerinde bulundu. Milli Eğitim Müfettişliğinden sonra, İsviçre'ye Kültür Ateşesi olarak atandı. Yurda dönünce Milli Eğitim Bakanlığı Baş Müfettişliği ve Kültür Müsteşar Yardımcılığı  görevlerinde bulundu. 1972'de emekliye ayrıldı.
 1976-1982 yıllarında Türk Dil Kurumu Genel Yazmanlığı görevinde bulundu. 20 Haziran 1997 günü hayata veda etti. 

HİKAYE
Senin dudakların pembe
Ellerin beyaz,
Al tut ellerimi bebek
Tut, biraz!
Benim doğduğum köylerde
Ceviz ağaçları yoktu,
Ben bu yüzden serinliğe hasretim
Okşa biraz!
Benim doğduğum köylerde
Buğday tarlaları yoktu,
Dağıt saçlarını bebek
Savur biraz!
Benim doğduğum köyleri
Akşamları eşkiyalar basardı,
Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
Konuş biraz!
Benim doğduğum köylerde
İnsanlar gülmesini bilmezdi,
Ben bu yüzden böyle naçar kalmışım
Gül biraz!
Benim doğduğum köylerde
Şimal rüzgarları eserdi,
Hep bu yüzden dudaklarım çatlaktır
Öp biraz!
Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!
Benim doğduğum köylerde güzeldi..
Sen de anlat doğduğun köyleri,
Anlat biraz!

KADINLAR
Neden kadınlar böyle sıcak.?
Neden kadınlar böyle taze.?
Yaz gelince basmalar giyerler
Sade..
Ben yine çocukları severim,
Bütün kadınlardan ziyade..

YURDUM 
1917 senesinde
Topraklarında doğmuşum.
Anamdan emdiğim süt;
Çeşmenden, tarlandan gelmiş.
Emmilerim hudutlarında,
Senin için dövüşürken ölmüşler.
Kalelerinin burcunda
Uçurtma uçurmuşum.
Çimmişim derelerinde,
Bir andız fidanı gibi büyümüşüm
Topraklarının üstünde..
Koca koca kamyonlara binmişim.
Daha büyük şehirlerine
Okumaya gitmişim,
Eşkiyalar yolumu kesmiş,
Alacak şey bulamamışlar..
Topraklarının üstünde
Top oynamış, aşık olmuş, düşünmüş,
Ahbap edinmişim..
Kederlendiğim günler olmuş,
Naçar dolaşmışım sokaklarında.
Sevinçli günlerim olmuş,
Başım havalarda gezmişim..
Bağrımı açıp ılgıt ılgıt
Esen serin rüzgarlarına.
İlk defa kıyılarından
Denizi seyretmişim.
Issız çorak ovalarında
Günlerce yolculuk etmişim..
Ağladığım senin içindir!
Güldüğüm senin için;
Öpüp başıma koyduğum
Ekmek gibisin!


Sağlıcakla kalın.!
Siir Sanat Edebiyat.com
1000
icon

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

alinti yazarlar ALINTI YAZARLAR
hava durumu HAVA DURUMU
anket ANKET

e-gazete E-GAZETE
sayfalar SAYFALAR
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
duyurular DUYURULAR
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat


Eskişehir ve Eskişehirspor haberleri için gerçek kaynağınız Son Haber Gazetesi