Yürekleri dağlayan şehit tabutları geliyor her gün.

Gazilerimiz sadece istatistiksel bir sayı olmuş.

Yurttaşlarımız evinden barkından olmuş; hayatlarını değiştirmek zorunda kalmış.

Bilen var mı?

Ülkem Suriyeleşiyormuş.

Ortadoğu ülkesi olmuşuz.

Selefiliğe verilen taviz ve destekle Araplaşıyormuşuz.

Gören var mı?

***

Başkanlık sistemi yok, ama var gibi.

Başbakan var, ama yok gibi.

Hükümet var, yukarıdan emir bekleyen memur bekleyişinde, egemenlik erkini kaybetmiş.

Bizi temsil etsinler diye meclise gönderdiklerimiz, yok gibi.

İçtikleri andı söküp atmışlar dillerinden; talimata göre 'parmak saymaca' ve 'kararı kitabına uydurmaca' oynuyorlar mecliste.

317 kişilik iktidar kadrosu var, ama yok gibi. Çoğulculuğa değil, çoğunluklarına güvenerek, kaldırdıkları parmakların kime hizmet ettiğini umursamaz pervasızlıktalar.

Muhtarlar cemaatine kaptırmışlar sahalarını.

Gerçek iktidar tek kişi!

Önerileri dışlanan, her tavırda iktidar engeline takılan,

Sayıları yetmeyince yolunu şaşıran muhalefet..!

Kendi iç çelişkilerinden kurtulamayan, güçlü bir elin içlerine karışmasına ses çıkaramayan,

Muhalefet var, ama yok gibi.

***

Yargı var, ama yok gibi.

Hukuk ayaklar altına düşmüş.

Laiklik var, ama yok gibi.

Hizmetine girdiği Sünni İslamcılığın, diğer inançları yok saymasına refleks veremez durumda.

Eğitim ve sağlık hizmetleri var, ama yok gibi.

Parası olmayana kapalı kapıları.

***

Basın, medya var; ama yok gibi.

Doğru haber yapanları saymaya, bir elin parmakları fazla geliyor.

Çoğunluğu da havuz sefasında sırtüstü yüzüyorlar.

Serbest yüzmek yasak!

***

Barış güvercinleri uçmuyor artık.

Kurudu defne dalının yaprakları.

İşte böyle!

Temel hak ve özgürlükleri ciddiye alan kalmamış.

Demokrasi mi?

Var ile yok arasında..!

***

Bizler de var ile yok arasında gidip gelenleri izlemekle meşgulüz.

Var olan bir gerçeklikten, yokluğa doğru yol alırken..!