Mustafa Kemal Atatürk…
Dünya üzerinde pek az lider vardır ki,
Ölümünün üzerinden 88 yıl geçmiş olmasına karşın, insanların gönüllerindeki değeri bir gram eksilmesin…
Diyeceksiniz ki,
Sevmeyenler de var;
Hatta nefret edenler…
Evet var, her zaman da olacak…
Bu Atatürk’ün değerini azaltır mı, asla, tam tersi…
Zaman zaman O’nunla ilgili yakışıksız şeyler söylenir…
Sanki ağzından kaçırıvermiş, istemeden söylenmiş gibi…
Kulaklar sağır, gözler kör, ağızlar konuşmaz olur…
Ama onlar da çok iyi bilirler,
En iyi bilen onlardır, kendileridir, kendilerine bile itiraf edemeyenlerdir…
Ki onlar,
Tarihi asla değiştiremeyeceklerini bilirler,
Yine geride kalmazlar bildiklerini okumakta…
***
Yıl 1933…
Atatürk Cumhurbaşkanı, İsmet İnönü ise Başbakan…
Almanya’da Hitler iktidara gelmiştir,
Özellikle komünistler ve Yahudiler üzerindeki baskı giderek artmaktadır…
Sami Günzberg,
Atatürk’ün başmüdavim diş hekimidir…
Sık sık Almanya’ya gidip gelmektedir…
Orada kadim bir dostu vardır…
Ünlü fizikçi Albert Einstein…
Anlatılanlar o dur ki;
Bu görüşmeler sırasında Einstein bir konuda Günzberg’in fikrini sorar…
“İktidar Yahudi bilim adamları üzerindeki baskısını giderek arttırıyor…
Neredeyse bilimsel çalışma yapamaz hale geldik…
Korkarım yakında üniversitelerden de kovacaklar bizi…”
Günzberg dikkatlice dinlemektedir Einstein’ı…
“Acaba Türkiye buradaki Yahudi bilim adamlarından bir kısmını geçici süre barındırmayı kabul eder mi?
Günzberg Atatürk’ün bunu seve seve kabul edeceğini söyler ve kendisine mektup yazmasını ve bu isteğini dile getirmesini ister…
Einstein mektubu yazar, ancak mektup Atatürk’e değil, Başbakan İnönü’ye iletilir…
Mektupta kırk bilim insanının bir yıl süreyle Türkiye’de kalmaları, bilimsel çalışmalarını sürdürmeleri ve hiçbir şekilde ücret istenmeyeceği, bilim adamlarının kendi masraflarını kendilerinin karşılayacağı yazmaktadır…
İnönü bir karşı cevap yazar…
Üzülerek de olsa, söz konusu talebi karşılamalarının mümkün olmadığını, bunu karşılayacak bütçelerinin bulunmadığını ifade eder…
Asıl gerekçe,
İnönü’nün Türkiye ile Almanya arasında bir sorun yaşamaktan kaçınmasıdır…
Ancak mektup konusu birkaç gün sonra Atatürk’e anlatılır…
Atatürk hemen başbakanı, milli eğitim bakanını ve Günzberg’i toplantıya çağırır…
Toplantıda şunları söyler:
“Sayın Einstein’a derhal bir mektup yazınız…
Tarafımızdan gönderilen önce mektuba itibar edilmemesini belirtiniz…
Almanya’dan Türkiye’ye isimlerini ve sayılarını kendilerinin belirleyeceği bilim adamı gelip, istedikleri sürece ülkemizde kalabilirler…”
Sonuçta Almanya ve Avusturya’dan 190 bilim insanı gelir ve istedikleri kadar kalırlar…
***
Yıl 1933…
Cumhuriyet henüz 10 yaşında…
Ülkede pek çok alanda olduğu gibi eğitim, özellikle de üniversitelerde reform yapılmaya çalışılıyor…
Ancak Osmanlı’dan kalan akademik çevre son derece sınırlı ve yetersiz…
O dönem gelen bilim insanları birçok iyi bilim adamı yetiştirdi,
Onlar da sonraki nesilleri…
İşte Atatürk böyle bir liderdi…
O yüzden arkasından atıp tutanlara itibar etmeye hiç gerek yok…
