O günler “Dünyayı değiştirmek için yola çıktığımız, emperyalizme dünyayı dar edeceğimize inandığımız günlerdi. ”Emperyalizmi biliyorduk ve korkmuyorduk ama bizi en çok şaşırtan yerli işbirlikçiler oldu. Bu yüzden “Bizim 68’lilerin” duygusal acılarla yoğrulan anıları oldukça fazladır.
1970 yılının 10 Kasım’ı da içinde bulunduğum ve unutamadığım böyle günlerden biridir.
Bu tarihte, Anıtkabir’de yapılan anma töreni ve gerçekleştirilen Mustafa Kemal Yürüyüşü’nün, hala Ankara’nın gördüğü en kalabalık katılımlı anma ve yürüyüş olduğu söylenir.
10 Kasım 1970 Salı günü yapılan eylem, Türkiye Devrimci Gençlik Federasyonu (TDGF), Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS), Ankara Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrenci birlikleri tarafından planlanmıştı.
Önce Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi önünde toplandık. Daha sonra “Atatürk geliyor, İşçi Gençlik El Ele, Milli Cephede” sloganlarıyla Ankara halkını da peşimizden Anıtkabir’e yönlendirdik.
Tören İstiklal Marşı’nın okunması ile başladı. Saygı duruşu ve yapılan konuşmalardan sonra Anıtkabir’de bulunanlarla “Kahrolsun Amerika, Bağımsız Türkiye” sloganları ile yürüyerek Ulus meydanındaki 1. Meclis binası önüne geldik. Meclis binasının balkonundan yapılan konuşmalardan sonra kalabalık dağıldı.
AVCI KALPAKLI ATATÜRK…
Anıtkabir’deki öğrencilerin yakalarında ve taşıdıkları afişlerde Atatürk’ün “avcı kalpaklı” siyah beyaz bir resmi vardı.
Daha sonra simge haline gelen bu resmin ortaya çıkış öyküsünü en güzel “Bizim 68’li” Aydın (Çubukçu) anlatmıştı; “Fotoğraf ilk kez YÖN dergisinin kapağında, daha sonra da zamanın solcu gazetesi Akşam’da ressam Etem Çalışkan elinden çıkmış haliyle yayımlandı. O güne kadar görülen bütün Atatürk portrelerinden farklıydı: Poz vermemişti, belli ki sıkıntılı bir anda objektife yakalanmıştı ve başında bir avcı kalpağı vardı. Devrimci gençlik hareketi, bu fotoğrafı, yükselen antiemperyalist mücadelenin başlıca simgesi haline getirdi. Onun görüldüğü her yer, antiemperyalist mücadelenin bir mevzii demekti artık!..”
10 Kasım 1970’ten dört ay sonra 12 Mart 1971 Muhtırası verildi, Türkiye yeni bir döneme girdi.
12 Mart’ta “sağ gösterip sol vuran(!)” muhtıracılar, ilk olarak İş Bankası aracılığı ile yeni bir Atatürk resmi yaptırdılar.
Tüm resmi daireler, müdür odaları kısa zaman da, samur kürklü bir palto giydirilmiş, kravatlı, takım elbiseli, gülümseyen Atatürk resmi ile donatıldı.
Yeni Atatürk fotoğrafı ile; emperyalizme ve feodalizme karşı çıkan yurtsever devrimcilerin simge resmi ve çağrıştırdıkları; yalnız binalardan değil beyinlerden de silinerek yeni bir nesil(!) yaratılmaya çalışıldı.
SÖZDE ATATÜRKÇÜLER!..
12 Mart 1971 Muhtırası ve 12 Eylül 1980 Darbesi’ni gerçekleştirenler, Atatürkçülük ve Atatürk devrimlerini, sözde koruyup kollama gerekçesiyle; kendi siyasi meşruiyetlerini sağlamak, toplumu depolitize etmek ve devlet düzenini yeniden yapılandırmak için kalkan olarak kullandılar.
Her iki dönemde de ‘Atatürkçülük’,ilerici, aydınlanmacı ve antiemperyalist özünden koparılarak yeniden kurgulandı. Bilinçli olarak dayatılan bu anlayış günümüze kadar uzanan siyasi yapılanmaların ve emperyalist projelerin zeminini oluşturdu.
Hangi dönem olursa olsun, hangi resim(!) dayatılırsa dayatılsın; emperyalizme karşı verilen ilk savaşı kazanarak mazlum ulusların özgürlük mücadelesine ışık tutan, Milli Mücadelenin Başkomutanı, bağımsızlığımızın mimarı, demokratik ve laik Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ü sevgi, saygı ve gönül borcu ile anmaktan vazgeçmedik ve vazgeçmeyeceğiz...
