Hazırlık Aşaması
Mahkeme tutanakları, ifadeler ve bu güne değin yapılan yorumlardan anlaşıldığına göre, eylemci grup Menemen olayından çok önceleri Manisa'da toplanmışlar ve burada ciddi bir hazırlık evresi geçirmişlerdir. Gerici eylemci grup, 4 Aralık 1930 günü harekete geçme kararı alır. Tatlıcı Mutaf Hüseyin'in evinde 7 Aralık 1930 Cumartesi akşamı yapılan toplantıda Derviş Mehmet'in teklifi kabul edilir. Toplantıya katılanlar; Derviş Mehmet, Şamdan Mehmet, Sütçü Mehmet, Emrullah oğlu Mehmet Emin, Giritli Ali oğlu Hasan, Nalıncı Hasan, Çakıroğlu Ramazan, Çırak Mustafa, Topçu Hüseyin, Keçili Süleyman Çavuş ve Papuçcu Hüseyin oğlu Ali idi. Toplantıda izlenecek yol ve silah temini konuşularak kararlaştırılır. Giritli Derviş Mehmet ertesi sabah Şamdan Mehmet ve Sütçü Mehmet ile Paşaköy'e hareket edeceğini söylemiştir. Bir gün sonra da Paşaköy'de Emrullahoğlu Mehmet Emin, Alioğlu küçük Hasan, Nalıncı Hasan ve Çakıroğlu Ramazan kendilerine katılacaktır. Bu aynı zamanda ekibe de bir talimattır. Toplantıda bulunan Topçu Hüseyin, Çırak Mustafa, Tatlıcı Hüseyin, Keçili Süleyman Çavuş, Papuçcu Hüseyin oğlu Ali'de arkalarından geleceklerini söylemişlerdir.
7 Aralık 1930 toplantısına katılan ve Menemen'de ölü ele geçirildiği için iddianamede zikredilmeyen eylemcilerden biri de Sütçü Mehmet'tir. Menemen'in Bozalan Köyü'nden olan 63 yaşındaki Sütçü Mehmet, grubun en yaşlısı ve aklı başında görülenidir. Manisa Lalapaşa Mahallesi'nde oturmaktadır. Eskiden çiftçilik ve rençberlik yaparken sonradan sütçülük yapmaya başlamıştır. Kafileyi kendi köyü Bozalan'a götürmesi, orada manevi olarak hazırlaması dikkate alınırsa, Derviş Mehmet'ten sonraki ikinci adam rolündedir. 1925 tarihinde Nakşibendi tarikatına girmiş ve Menemen'deki çatışmada ölü ele geçirilmiştir.
Manisa'daki toplantının ertesi günü yani 7 Aralık 1930 sabahı Mehdi Mehmet, Sütçü Mehmet ve Şamdan Mehmet'i yanına alarak bacanağı posta sürücüsü Kahya İsmail'in arabasıyla Paşaköy'e hareket ederler ve Derviş Mehmet'in kayınvalidesi Rukiye Hanım'ın evine misafir olurlar. Rukiye Hanım mahkemede ne damadı ne yoldaşları hakkında düzgün bilgi veremez. Çünkü olaylardan habersizdir ;
'Efendim, bir akşam evime geldiler, damadım Mehmet'in yanında iki de misafir vardı. Odaya girdiler yanlarında bir de köpek vardı. Ben de ava geldiklerini zannettim. O akşam ben evde kalmadım. Kızıma gitmiştim. Eve geldiğimde bunlar tüfeklerini bırakıp bir tarafa gitmişler, bilahare geldiler. Yukarı Aksar'a doğru ava gideceğiz diyerek ayrıldılar. Ben de yanlarında köpek olduğu için hakikaten ava gidiyorlar diye aldandım'
Mehdi Mehmet'ten bir gün sonra Emrullah oğlu Mehmet Emin de Manisa'dan hareket eder. Annesi Hasibe, Karısı Emine, kız kardeşi Halide'ye, Simsar Mustafa'dan alacağı olan parasının karısı ve anasına verilmesini tenbih ettikten sonra, Küçük Hasan, Nalıncı Hasan, Çakıroğlu Ramazan'la birlikte Paşaköy'e gelmiştir. Bunlar da Mehdi Mehmet'in bacanağı Ahmet'in evine gelirler ve burada üç dört gün kalırlar. Ahmet misafirlerini ağırlayıp silah temin ettikten sonra çantalarına yiyecek koyarak, Kıtmir de yanlarında olduğu halde gece yarısı yolcu eder. Bozalan köyüne gitmek için ayrılırlar.

Bozalan ve Menemen'e Giriş
Altı gerici, on saatlik bir yürüyüşten sonra Sünbüller Köyü yakınında su kenarı bir çamlığa gelirler. Mola vererek geceyi burada geçirirler. Çakıroğlu Ramazan yolculuğun sonunu iyi görmemiş veya korkmuş olmalı ki, tuvalete gitme bahanesiyle kafileden ayrılıp Manisa'ya kaçar. Uykudan uyanan gericiler, bir arkadaşlarını kaybetmiş olduklarını anlarlar. Sütçü Mehmet aramaya gitse de eli boş döner. Ondan sonra Derviş Mehmet arkadaşlarını gözaltına alarak, 'kaçarsanız sizi vururum tehdidinde bulunur'. Arkadaşlarını yolda bırakıp kaçan Ramazan, Manisa'ya dönerek keçilerini otlatmış, Menemen'e gelmemiştir. Olaydan 15 gün sonra yakalanarak Menemen'e getirilip yargılanmış ve 24 yıl hüküm giymiştir.
Gerici çetenin asıl menzili Menemen, bir önceki durakları Bozalan Köyü'dür. Eylemci kafile Bozalan Köyü'nün dışına gelince dururlar. Burası Sütçü Mehmet'in köyüdür. Akrabaları burada olduğundan, burada rahat barınabileceklerdir. Arkadaşlarını köy dışında bırakan Sütçü Mehmet, kardeşine haber vermek üzere köye girerek, arkadaşları olduğunu haber verir. Sütçü Mehmet, damadı Koca Mustafa'yı yollayarak, köy dışındaki kafileyi köye aldırır. Misafirler Sütçü Mehmet'in kardeşi Hacı İsmail'in evine yerleşirler. Kıtmir'de yanlarındadır. Eylemciler Bozalan'da bir haftaya yakın kalırlar. Kaldıkları eve Koca Mustafa dahil, Sütçü Mehmet'in kardeşi Hacı İsmail ve oğlu Hüseyin girip çıkmış, misafirlere hizmet etmişlerdir. Mehdi Mehmet ve arkadaşlarına kulübe yapan, yemek getirip barınmalarını sağlayanlardan, Sütçü Mehmet'in damadı Koca Mustafa, kardeşi Hacı İsmail ve oğlu Hüseyin yargılamada idam hükmü alırlar. Derviş Mehmet, rahat zikir yapmaları için kendilerine başka bir yer bulmasını ister. İddianame kulübe yapılmasını Manisa'da hükümetin olaydan haberdar olmasına bağlamaktadır ki, yargılama sonunda bu durumun olmadığı ortaya çıkacaktır. Sütçü Mehmet köyün dışında ve karşı yamacında bir çardak (kulübe) yaptırır. Köyden ayrılana kadar burada zikir yapılıp 'esma' çekilir. Derviş Mehmet, Mehdiliğini ilan eder.
İddianameye göre, köy ihtiyar heyeti dahil herkes haberdar olduğu halde, merak edip kulübede ne yapıldığını sormazlar. Bunlar ; Muhtar Molla Ahmet oğlu Mustafa, Âza Hacı Mustafa oğullarından Mustafa, Âza Mehmet oğlu İsmail, Âza Mehmet oğlu İbrahim, Âza Halil oğlu Hasan, Bekçi Ahmet oğlu Hüseyin'dir. Bu arada Osman oğlu Hasan ve Mehmet oğlu Ahmet aşağı vadideki Emir-i Âlem Karakolu'na uğrayıp, orada bulunan iki jandarmayı öldürüp silahlarını almalarını ve kendileri de arkadan Menemen'e gelip yardım edeceklerini söylerler. Bozalan Köyü'nün muhtarı ve azaları, Köy kanununa göre köylerine gelen bu yabancıları hükümete haber vermemekten üçer sene hapis cezası alacaklardır.
Her gittiği yerde Mehdiliğini ilan eden Derviş Mehmet, Hükümetin bu faaliyetten haberdar olup olmadığı endişesine kapılmıştır. Bunu anlamak üzere, Hacı İsmail'in hemşiresinin kızı Fatma ve Hacıalioğlu Mustafa'yı çeyiz tedariki bahanesiyle Manisa'ya gönderirler. Sütçü Mehmet'in karısı Kezban'dan durumu anlayıp geri dönerler. Kısacası bir hafta kadar esrar içerek zikre devam eden Derviş Mehmet ve arkadaşları Bozalan'dan ayrılıp Menemen yoluna çıkmayı kararlaştırırlar.
22 Aralık gecesi Bozalan'dan ayrılan gerici çete, kimi eşek sırtında kimi yaya olarak yola koyulurlar. Önceden haberdar edildiği için Görice Köyü'nün ilerisindeki kömür ocaklarında Hacı İsmail oğlu Hüseyin tarafından karşılanırlar. Önceden haberdar olan Göriceli Abdülkerim'in getirdiği yemekler yendikten sonra, yine onun kılavuzluğunda yola çıkıp Hasan Geçidi denilen yere gelirler. Buradaki Gediz Irmağı üzerinde köprü yoktur. Karşıya geçmeleri gerekmektedir, köydeki kayıkçı Mehmet'i uyandırıp para vermeden karşıya geçerler (Devam Edecek).