Eskişehir Teknik Üniversitesi’nin başarılarını bir kenara koyarsak, Eskişehir’de “başarı” denince genel olarak akla ilk ne geliyor?
Deprem anlıktır. Kuraklık sinsi.
Geçen hafta bu köşede, Eskişehir Teknik Üniversitesi’nin bir odasında yazılmış“ birkaç bin satır Pythonkodu”nun, kâğıt üzerinde sıradan görünen ama hikâyesi hiç de sıradan olmayan bir şeye dönüştüğünü...
Eskişehir Teknik Üniversitesi’nin bir odasında, bilgisayarın başında yazılmış birkaç bin satır Python kodu…
İlk cümleden başlayayım, lafı hiç dolandırmadan: Bu ülkede bugün yaşadığımız afetler, kader değil.
Bir ülke düşün…Toprağının altında tarih, üstünde beton var. Ve biz o betonu öyle sevdik ki, neredeyse milli içeceğimiz haline geldi: Beton kokteyli.
Üniversiteler yalnızca binalardan, laboratuvarlardan, sınıflardan ibaret değildir; onlar birer fikir, birer vizyon ve birer gelecek inşasıdır.
Bu hafta tüm dünyada her zaman olduğu gibi yine iyiler kaybedecek... Sessizliğin utancıyla, vicdanın ağırlığıyla...
Geçtiğimiz hafta Elazığ, yalnızca bir şehir değil; bir çağrı, bir uyarı ve bir umut mekânıydı.
Bu bağlantı sizi https://www.sonhaber.com.tr dışındaki bir siteye yönlendiriyor.