Bir caddede, bir sokakta…
Bir günlüğüne de olsa arabalardan yer çalmak.
İnsana alan açmak.
26 Nisan 2026 Pazar günü Eskişehir’de tam olarak bu yapıldı.
Bazı yollar araçlara kapatıldı.
Kent kısa bir süreliğine yön değiştirdi.
Nevruz Caddesi (Nilüfer Caddesi – Akdoğdu Sokak arası),
Fabrikalar Sokak (Yılmaz Büyükerşen Bulvarı – İsmet İnönü 1 Bulvarı arası),
Atatürk Bulvarı’nın belirli bölümleri gün boyunca araçsızdı.
Yollar sessizdi.
Hava temizdi.
İnsanlar yoldaydı.
Arabasız Pazar nedir?
Haftanın belirli bir gününde bazı yollar araçlara kapatılır.
Sokaklar yayalara, çocuklara, bisikletlilere açılır.
Bu bir etkinlik değil. Şehri yeniden düşünme biçimi.
Uzun süredir bu fikri yazıyorum.
Çünkü Arabasız Pazar bize şunu gösterir:
Sokak sadece geçiş için değil, yaşam içindir.
Şehir sadece hız değil, nefestir.
İnsan sadece izleyen değil, sokağın sahibidir.
Elbette kolay değil.
Alışkanlıklar güçlü...
Trafik kaygısı büyük...
Esnafın çekinceleri çok...
Ama cevap açık.
Denemeden, yaşanmadan görülmez, bilinmez, benimsenmez.
Sonuç basit:
Bir günlüğüne alan açmak, kalıcı bir fikrin kapısını aralar.
Mesele yalnızca arabaları durdurmak değil ama kenti yeniden kurmaktır.
