TÜİK’in Nisan 2026 motorlu kara taşıtları raporu, Eskişehir'de yalnızca ulaşımın değil, kentin geleceğinin de bir yön değişimini gösteriyor.
Eskişehir'de trafiğe kayıtlı motorlu taşıt sayısı 400 bin 886’ya ulaştı. Kent tarihinde ilk kez 400 bin sınırı aşılmış oldu.
İlk bakışta bu yalnızca büyüyen bir şehir görüntüsü verebilir. Ancak mesele daha derin.
Çünkü Eskişehir Türkiye’de “insan ölçeğinde şehir” örneklerinden biri olarak anılır. Tramvayıyla, öğrenci yaşamıyla, yürünebilir merkez yapısıyla ve görece kısa mesafeleriyle yaşanılabilir bir kent kimliği oluşturur.
Bugün ise Eskişehir, motorlaşan kentler sınıfına doğru ilerliyor.
Üstelik bu değişim oldukça hızlı yaşanıyor.
Şubat ayında 396 bin 858 olan araç sayısı, Mart ayında 398 bin 710’a, Nisan ayında ise 400 bin 886’ya çıktı. Yalnızca iki ayda 4 binin üzerinde yeni araç trafiğe katıldı.
Bu hızda giderse, yılda yaklaşık 24 bin yeni araç Eskişehir trafiğine eklenecek.
Asıl dikkat çekici veri ise motosiklet sayısı:
Bugün Eskişehir’de 71 binden fazla motosiklet bulunuyor.
Bu durum yeni bir kent kültürü oluşturuyor.
● Daha fazla motosiklet;
● daha fazla hız,
● daha fazla gürültü,
● daha karmaşık kavşaklar
● ve daha kırılgan bir trafik düzeni
anlamına geliyor.
Bir başka önemli gerçek de şu:
Eskişehir artık “az araçlı şehir” değil.
Yaklaşık 920 bin nüfuslu kentte 400 binin üzerinde motorlu taşıt bulunuyor. Bu, yaklaşık her 2,3 kişiye bir araç düştüğü anlamına geliyor.
Üstelik mesele yalnızca araç sayısının artması değil.
Şehrin ölçeği değişiyor.
● Daha fazla otopark ihtiyacı doğuyor.
● Daha geniş yollar talep ediliyor.
● Daha fazla kavşak düzenlemesi gerekiyor.
● Kaldırımlar daralıyor.
● Yaya geçişleri zorlaşıyor.
● Bisiklet kullanımı daha stresli hale geliyor.
Ve bütün bunlar çoğu zaman fark edilmeden gerçekleşiyor.
Bugün hâlâ Eskişehir’in önemli bir avantajı var:
Henüz kent tamamen otomobil baskısı altında değil.
İstanbul ya da Ankara kadar sıkışmış değil.
Hâlâ yürünebilir.
Hâlâ kısa mesafeli.
Hâlâ dönüşüm için zamanı var.
Ancak TÜİK’in son verileri açık biçimde şunu söylüyor:
Eskişehir artık kritik bir eşikte.
Kent önümüzdeki yıllarda ya insan odaklı ulaşımı koruyacak ya da Anadolu’nun sıradan motor kentlerinden birine dönüşecek.
Asıl soru işte burada beliriyor:
Eskişehir bir ulaşım tercihi değil, bir şehir modeli seçiyor.
