Tekstil ve hazır giyim,

Türkiye’nin, otomotiv ve kimyevi ürünlerden sonra en büyük üçüncü ihracat kalemi…

Dünyada ise tekstil ve hazır giyim ihracatçısı ülkeler arasında, Çin, ABD, Hindistan, İtalya ve Almanya’nın ardından altıncı sırada…

Ve sektör,

Son 30 yılın en büyük krizini yaşıyor…

Son üç yılda sektörde çalışan 380 bin kişi işini kaybetti…

Aileleriyle birlikte 1 milyonun üzerinde mağdur olan insan var…

Son bir yılda kapanan firma sayısı ise beş bine yakın…

Türkiye’nin 2025 itibarıyla toplam ihracatı 275 milyar dolar seviyesinde…

Tekstil ve hazır giyim sektörünün payı ise 20 milyar dolar civarında…

Bu rakamlar bile sektörün toplam ihracat içindeki büyüklüğünü ortaya koymaya yetiyor…

Ne yazıktır ki,

Sektör hızla kan kaybediyor…

Var olan firmaların bir kısmı yatırımlarını Mısır’a kaydırıyor…

Yurt içinde kalanlar ise ya sektör değiştiriyorlar, ya güç bela ayakta kalmaya çalışıyorlar ya da kapatıyorlar…

Krizin en büyük nedenlerinden biri maliyetlerde yaşanan artış…

Döviz üzerindeki baskı…

Talepteki daralma,

Finansmana ulaşma zorluğu…

***

Türkiye’nin bu alanda en çok işyerine sahip ili İstanbul…

Onu sırasıyla İzmir, Gaziantep, Bursa, Denizli gibi iller izliyor…

Çok uzun zaman olmamakla birlikte,

Yakın bir geçmişe kadar Eskişehir’de 5-6 büyük hazır giyim fabrikası vardı…

Şu an yalnızca bir tane kaldı…

Tekstil,

Türkiye’nin içinde bulunduğu zorlu ekonomik tabloyu gösteren en önemli sektörlerden biri…

Ancak dünya piyasaları,

Türkiye’nin içinde bulunduğu bu ekonomik dar boğazı bekleyecek durumda değiller elbette…

Türkiye’nin kaybettiği Pazar payını hızla başka ülkelerle dolduruyorlar…

Dünya tekstil ve hazır giyim ihracatının yüzde 33’ünü tek başına Çin karşılıyor…

Bu alanda ihracatlarını arttıran ülkeler içinde,

Malezya,

Endonezya,

Vietnam başı çekiyor…

Çin’in de işine geleceği gibi,

Sektörün uzak doğu Asya’da hızla yükselişe geçmesi,

Sektörün Türkiye’deki varlığı açısından ciddi bir tehdit yaratıyor…

Korkarım bu tehdit,

Gerekli önlem ve teşvikler yapılmazsa giderek artacak…