Güray Ateş ile Ekmeğin Peşinde, ES TV ekranlarında sizlerle buluşmaya devam ediyor.
Eskişehir’de farklı meslekleri, emek hikayelerini ve hayatın içinden kesitleri ekrana taşıdığımız programın bu bölümünde rotamızı sanayiye çevirdik. Bu kez oto tamircide çırak olduk.
Sevgili kameraman arkadaşım Mustafa Dizman ile birlikte sanayi dükknına girdik. Dükkanın sobasını yaktık, zımpara yaptık, boya işine el attık, çekiçle otomobil kapısı düzelttik. Kısacası bir oto tamircisinin günlük mesaisinden nasibimizi aldık.
Mesleğe yeni başlayan çıraklardan, yarım asırdan fazla süredir bu işi yapan 71 yaşındaki Necati Usta’ya kadar sektörün emekçileriyle konuştuk. Her birinin ayrı bir hikayesi, ayrı bir alın teri var. Birkaç saatlik deneyimimiz bile oto tamirciliğinin ne kadar yoğun emek, sabır ve ustalık gerektirdiğini anlamamıza yetti.
Daha önce Kalabak Su sakası olup sokak sokak 400 damacana su dağıtmış, Odunpazarı Belediyesi temizlik görevlileriyle pazar yeri temizleyip sokak ve caddelerden 5 kamyon çöp süpürmüştük. Kahvehaneci olup çay demlemiş, dönerci olup döner takıp kesmiş, Eskişehir simidi için hamur yoğurmuştuk.
Şimdi de sanayinin tozunu yuttuk!
Ekmeğin peşinde olanların hikayelerini anlatmaya, farklı mesleklerin görünmeyen emeklerini izleyiciyle buluşturmaya devam edeceğiz. Çünkü her mesleğin arkasında anlatılmayı hak eden bir emek hikayesi var. Eskişehir’in en özgün ve keyifli program formatlarından biri olan Güray Ateş işe Ekmeğin Peşinde, yeni bölümüyle Pazar günü saat 20.00’de ES TV ekranlarında olacak. Kaçırmayın derim…
AREL İÇİN ZAMAN DARALIYOR
Eskişehir’de bir çocuğun yaşam mücadelesi var. Henüz 3 yaşındaki Arel Mustafa Bal, DMD hastalığıyla mücadele ediyor. Tedavisi için gereken 140 milyon TL'nin toplanması amacıyla 17 ay önce başlatılan kampanya ise yüzde 69 seviyesinde.
Rakamların ötesinde, giderek ağırlaşan bir tablo söz konusu. Arel'in kas kayıpları başlamış. Artık yürümekte ve merdiven çıkmakta zorlanıyor. Ailesi için her geçen günün ne kadar kıymetli olduğunu tahmin etmek zor değil.
Teyzeleri Halime Eren ve Asiye Yiğit, Taşbaşı Çarşısı'nda açtıkları giysi kermesiyle kampanyaya destek bulmaya çalışıyor. Günlerdir kendi imkânlarıyla çırpınıyorlar. Ancak bekledikleri desteği henüz bulabilmiş değiller.
Teyzelerden Asiye Yiğit'in sözleri özellikle dikkat çekici: "Biz çocuğumuzun sesini maalesef Eskişehir'e duyuramadık."
Bu cümle üzerinde biraz düşünmek gerekiyor. Eskişehir, daha önce pek çok yardım kampanyasında dayanışmanın ve gönüllülüğün ne kadar güçlü olabileceğini gösterdi. Zeynep Birgül için verilen mücadeleyi hep birlikte yaşadık. O kampanyada gönüllülerin nasıl seferber olduğunu gördük. Ne yazık ki Zeynep'imizi kaybettik.
Şimdi Arel için aynı dayanışmayı göstermek gerekiyor. Üstelik burada yalnızca maddi destekten söz etmiyoruz. Bir paylaşım yapmak, kampanyayı daha fazla insana ulaştırmak, gönüllü olmak da bu mücadelenin önemli bir parçası.
Arel için Valilik onaylı SMS kampanyası da bulunuyor. Bütün operatörlerden 6548'e AREL yazarak mesaj gönderilebiliyor. Kampanyanın izin sorgulama numarası ise 06.2025.3230.
140 milyon TL çok büyük bir rakam. Ancak binlerce insanın küçük katkılarıyla aşılabilecek bir hedef. Arel'in ailesi artık daha fazla insana ulaşmak istiyor.
Eskişehir'in bir çocuğuna sahip çıkması için daha ne olması gerekiyor? Bazen bir şehrin büyüklüğü, yetiştirdiği insanlar kadar zor durumda kalan çocukları için gösterdiği dayanışmayla da ölçülür.
YAĞMUR ALTINDA BİLE DEĞİŞMEYEN SAYGI
10 Kasım'da Eskişehir'den hafızalara kazınacak görüntüler geldi. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün vefatının 88'inci yıl dönümünde Vilayet Meydanı'nda düzenlenen anma törenlerinde, soğuk ve yağışlı havaya rağmen vatandaşlar Ata'sını yalnız bırakmadı.
Ancak törenden geriye kalan en anlamlı görüntülerden biri, resmi programın ötesinde yaşandı.
İstiklal Marşı'nın okunmaya başlamasıyla çevredeki vatandaşlar da oldukları yerde durdu. Kimi kaldırımda, kimi tramvay durağında, kimi günlük telaşının ortasında... Herkes bir anlığına hayatı durdurdu.
Yağmurun altında marşa eşlik eden, saygı duruşuna geçen vatandaşların görüntüleri gerçekten etkileyiciydi.
Bazen bir fotoğraf, bazen birkaç saniyelik görüntü çok şey anlatır. O gün Vilayet Meydanı'nda yaşananlar da bunlardan biriydi. Atatürk'e duyulan sevgi ve saygının yalnızca tören alanıyla sınırlı olmadığını gösterdi.
Aradan 88 yıl geçmiş olsa da Cumhuriyet'in kurucusuna duyulan bağlılık, Eskişehir sokaklarında bir kez daha kendini gösterdi.
Bir marşın sesiyle duran adımlar, aslında bir şehrin ortak hafızasını ve değerlerini hatırlattı. Yağmur yağdı, hava soğuktu ama Ata'sına duyulan saygıdan kimse vazgeçmedi.
KISSADAN HİSSE
Farelerle anlaşan kediler!
Bir köyün pirinç ambarı farelerin istilasına uğrar. Köylüler çareyi bir kedi tutmakta bulur. Kedinin görevi fareleri yakalamak ve ambarı korumaktır.
Kedi ilk gece bir fare yakalar. Ancak fare, canını kurtarmak için kediye bir teklifte bulunur:
"Sen bütün fareleri yakalarsan köylülerin sana ihtiyacı kalmaz. Yemeğin kesilir, işsiz kalırsın. Ama birkaçımızın yaşamasına izin verirsen ambarı korumak için sana her zaman ihtiyaç duyarlar."
Kedi bu teklifi kabul eder. Fareler pirinci yemeye devam ederken kedi de her sabah köylülere ambarın farelerle dolup taştığını anlatır. Köylüler çözüm olarak daha fazla kedi tutar. Fakat yeni gelen kediler de aynı anlaşmaya dahil olur. Kedilerin sayısı arttıkça ambar daha hızlı boşalmaya başlar.
Bir gün genç ve dürüst bir kedi gerçekten bir fare yakalar. Diğer kediler ise kendi düzenlerinin bozulacağından korkarak onu hırsızlıkla suçlar ve köyden kovdurur.
Bazen bir düzeni ayakta tutanlar, sorunu çözmekle değil, sorunun devam etmesiyle beslenir.
Asıl tehlike farelerin pirinci yemesi değil, farelerle anlaşan kedilerin bekçi diye beslenmesidir.
Ve en acısı, işini gerçekten yapanın düzeni bozduğu gerekçesiyle suçlanmasıdır.
