Talat Yalaz hakkında 6 aydan 3 yıla kadar hapis ve siyasi yasak talebiyle dava açıldı.

21 Temmuz 2024 Pazar günü Hamamyolu Caddesi’nde düzenlenen eylemde kamuoyunda ‘Katliam Yasası’ olarak anılan 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu protesto edildi.

Kanunun henüz yasalaşmadan teklif aşamasında olduğu dönemde Yalaz da pek çok hayvansever ve hukukun yanlış işlemesi endişesini taşıyan yurttaşlar gibi sokak eylemlerine katıldı, protesto etti.

Hakkında hazırlanan iddianamedeki suçlamaGezi Eylemlerini örnek gösterdiği gerekçesiyle ‘halkı kanunlara uymamaya alenen tahrik etmek’…

Dün Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nde görülen dava 3 Aralık’a ertelendi. Bu tarih öncelikle hakimin hızlı karar vermek istediğini düşündürüyor… Yalaz’ın kendisini savunmak için yaklaşık 3 haftası var.

*

Peki buradaki mesele gerçekten kanun teklifini protesto etmek mi, Gezi Eylemleri’ni hatırlatmak mı yoksa toplumsal muhalefeti perçinleyecek bir eylemsellik ortaya koymak mı?

Talat Yalaz, bir yıldan fazla ceza aldığı takdirde siyasi yasak uygulanacak, iki yıldan fazla ceza verilirse ömür boyu avukatlıktan men edilecek…

Bir yıllık, iki yıllık ya da daha fazla ceza ihtimali… Rakamların ötesinde Eskişehir siyasetinin önüne konulabilecek yeni bir tablo var.

Çünkü Yalaz, siyasette kendisine belirli bir alan açmış genç bir aktör.

Yalnızca kongrelerde karşısına aday bile çıkarılamaması değil, parti üyelerinden ön seçimde aldığı destekle örgüt içinde konumunu ortaya koydu. Bu onu sonraki yıllarda yapılacak başka ön seçimlerde göreceğimizin işaretini verdi, Yalaz için de motivasyon sağladı…

Ankara’daki siyasi ilişkileri ve parti yönetiminde görev alabileceğine ilişkin kulislerle de adı ulusal siyasette anılmaya başladı.

Hatta hafta sonu, 14-15 Kasım’da gerçekleşecek Yeni Parti’nin 1. Olağan Kurultayı’nda Parti Meclisi üyeliği için adı geçen isimlerden biri.

Dolayısıyla bu siyasi yasağa varabilecek yargılama sürecini Talat Yalaz’ın şahsından çıkarıp Eskişehir düzleminde değerlendirebilmeliyiz.

*

2024’teki söz konusu eylemin ardından Yalaz hakkında CHP’deki ‘mutlak butlan’ sürecinde Genel Merkez’de il başkanlarını örgütleyerek sürdürdüğü direniş nedeniyle de yeni bir hukuki süreç başlatılması kimseyi şaşırtmaz.

Özgür Özel’le birlikte yürüttüğü siyasi mücadele, Eskişehir’de örgütle birlikte merkez ve kırsal ilçe başkanlarını örgütleyerek Yeni Parti çatısı altında toplaması, iktidarın baskıcı politikaları karşısında partisinin seçilmişlerini sahiplenen siyasi tarzı…

Bütün bunlar Yalaz’ı dikkatle izlenen bir aktöre dönüştürürken hedefe de yerleştiriyor.

*

CHP’den Yeni Parti’ye geçişle birlikte belediye başkanlarının siyasi ağırlığı, meclis üyelerinin tercihi ve parti örgütü de yeniden şekillendi. Bu tabloda Yalaz’ın siyasi yasakla karşılaşması salondan çıkmaya niyetlenmiş bir partinin dinamizmini ve iktidar heyecanını da törpüleyebilir.

Yalaz’ın yokluğu sadece siyasi bir aktörün devre dışı bırakılması değil seçimlere giderken hesaplanan aritmetiğin de değişmesi anlamına gelebilir. Yeni Parti kadar CHP ve AK Parti’nin de bu yargılama sürecine dikkat kesildiğini göz ardı etmemek gerekir.

Örgütte doğacak boşluk yalnızca yeni bir isimle doldurulmayacak Eskişehir siyasetindeki mevcut dengeleri de yeniden tartışmaya açacaktır.

Bu boşluk partinin kentteki siyasi yönelimini ve diğer siyasi aktörlerle kuracağı ilişkileri içinde neye evrileceğine yönelik de belirsizlik yaratabilir. Yalaz’ın devre dışı kaldığı bir senaryoda belediye başkanlarının parti üzerindeki ağırlığı artabilir, örgüt içinde yeni temsil ve liderlik tartışmaları başlayabilir.

Aynı zamanda parti, farklı siyasi aktörleri ortak bir hedef etrafında tutabilme kapasitesiyle de sınanabilir. Örgütsel dinamizmin kişilere bağımlı kalması, henüz kuruluş aşamasındaki bir siyasi yapının en önemli kırılganlığına dönüşerek hizipçi anlayışı güçlendirebilir.

*

Talat Yalaz hakkında istenen siyasi yasak ihtimalinin kendisi bile Eskişehir siyasetinin önüne önemli bir soru koyuyor.

Yeni oluşan siyasi dengeler bir aktörün yokluğunda kendi ayakları üzerinde durabilecek mi? Yoksa ‘aktörlerin’ etrafında kurulan ilişkiler örgütsel siyasetin önüne mi geçecek?