Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nün baskısı ve Odunpazarı Kaymakamlığı’nın iki günlük geri adımının ardından yaşanan fikir değişikliğiyle 3 Kasım’da Kurşunlu Külliyesi’nin kapısına kilit vuruldu.
Odunpazarı Belediyesi, 2004 yılından bu yana Kurşunlu Külliyesi’ndeki alanları kira sözleşmeleriyle kullanıyor. 2004 ve 2009 seçimleriyle iki dönem belediye başkanlığı görevini üstlenen Burhan Sakallı’nın ardından 2014 seçimlerinden itibaren Kazım Kurt’un yönettiği Odunpazarı Belediyesi, Kurşunlu Külliyesi’ndeki faaliyetlerini Ahşap Eserler Müzesi, Osman Yaşar Tanaçan Fotoğraf Müzesi, Lületaşı Müzesi ve Cam Sanatları Merkezi başta olmak üzere artırarak sürdürdü.
Eskişehir’in kültür ve sanat kenti kimliğine Kurşunlu Külliyesi üzerinden yapılan katkıda Kazım Kurt’un payı da önemli…
*
22 Ekim’de gündeme getirdiğimiz Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nün 3 Kasım’da uyguladığı tahliye talebine geniş perspektiften bakalım.
Öncelikle bu ‘tahliye’ye“siyasi değildir” demek samimiyetten uzak bir değerlendirme olur.
Odunpazarı Belediyesi’nin Odunpazarı’ndaki etkisini azaltmaya dönük olan bu baskı sürecini ülkemizde iki yıldır seçim haritasının rengini değiştiren siyasi operasyonlardan bağımsız değerlendiremeyiz…
Mesele sadece seçim kazanmak, oy artırmak ya da azaltmak değil. Mesele Eskişehir’in kamusal ve kurumsal varlıklarının birer birer kentten uzaklaştırılmasıyla ilgili.
PTT, Basın İlan Kurumu, TÜLOMSAŞ ve daha pek çok devlet kurumunun kentimizden sökülüp alınmasıyla Kurşunlu Külliyesi arasında doğrudan bir bağlam var.
Bu kez daha içeride, odağı daha net, hedefi daha belirgin…
*
Kazım Kurt, Eskişehir Valiliği, Odunpazarı Kaymakamlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığına çözüm için seslenerek bürokratik çözüm yoluyla siyasallaştırmadan başlattığı süreçte mücadele etmek zorunda kaldığı bir duruma geldi.
“Bir kez daha iktidar hukuka karşı galip geldi ya da hukuk, iktidarın emrini yerine getirdi. Şunu da özellikle bilmenizi istiyorum: Buraya dönüşümüz muhteşem olacak” sözleriyle AK Parti’nin süreci siyasi zemine çektiğini tescilledi.
Bu yaşananları Kazım Kurt’a yönelik siyasi baskı olarak okumak Eskişehir’in kamusal varlıklarına, kent hafızasına ve kendi kurumları üzerindeki söz hakkını gölgede bırakmasın. Kişiler ve araçların temel kıstası dün olduğu gibi bugün de Eskişehir…
*
AK Parti’nin Külliye’nin tahliyesini ve yönetim hakkını ele alış süreci İl Başkanı Gürhan Albayrak’ın yazılı açıklamasıyla başladı. Albayrak, kira bedelinin yüksek olduğunu söyledi. Odunpazarı Belediyesi’nin kiracılardan 419 bin lira kira tahsil ederken Vakıflar Genel Müdürlüğüne 123 bin lira kira ödediğini duyurdu. Kazım Kurt, mecliste verdiği yanıtla Külliye için yapılan harcamaları kalem kalem açıklarken toplam tutarın 6 milyona, aylık ise 600 bin liraya ulaştığını söyledi…
Bu açıklamalar gösterdi ki mevzu kira değil, kılıf ‘kira’…
*
Fakat Albayrak, aynı zamanda, tahliye talebini siyasi zemine çeken isim oldu. Albayrak, Vakıflar Bölge Müdürlüğünü savundukça partisinde derin kırılmalar yaşandı. İsmail Hakkı Civelekler, Dündar Ünlü, Murat Özcan, Yasin Sarı, Hüseyin Patel gibi parti tabanında karşılığı olan pek çok isim “Külliye belediyede kalmalı” dedi…
Albayrak’ınKülliye’yi belediyeden alma talebine milletvekilleri Fatih Dönmez, Ayşen Gürcan ve Nebi Hatipoğluve teşkilatın büyük çoğunluğu sahip çıkmadı. Dolayısıyla Gürhan Albayrak yalnız kaldı; bu da yaptığı çıkışın doğru olmadığının göstergelerinden biri olarak kayıtlara geçti.
*
Konu ele alındıkça baskı unsurları üzerindeki perde kalkmaya başladı.
3. Sulh Ceza Hakimliği, gazeteci Ayhan Aydıner’in kaleme aldığı‘Külliye Olayının Gölgesindeki Rant Çarkı: Vakıflar’dan Adrese Teslim İhaleler!’ ve ‘Yurt İçin Vakıflar’a Bağışlanan Bina Nasıl Lüks Otel Oldu?’ başlık haberlerine erişim engeli getirdi…
*
Aydıner’in yazdıklarını kanıtlar neticede; TÜGVA, Birlik Vakfı, Mahfer Derneği ve bunların dışındaki ‘benzer’ dernek yapılanmaları adı altındaki kuruluşların da Külliye’de boşalan iş yerleri, kervansaray ve diğer alanları kendi aralarında paylaşmaya başladıkları konuşuluyor…
Konu dönüp dolaşıp Tarihi Odunpazarı’nın yıllar içinde sanatsal birikimle aydınlanan atmosferinden karalığa teslim olmasına çıkıyor… Eskişehir’in ilk yerleşim yerini yıllardır sessizce yönetmek isteyen ‘karanlık ideoloji’nin önce kültür ve sanatın kapasını birer birer kapatmasına varıyor…
Üstelik 3 Kasım’da.
AK Parti’nin kuruluş yıl dönümünde. Çeyrek asrı deviren AK Parti, ülkede büyük hedeflerini yinelerken Eskişehir’de teşkilatın ‘Kurşunlu’ merkezindeki çatırdamalarıyla anıldı.
*
3 Kasım Eskişehir’de Kurşunlu Külliyesi’nin karardığı, AK Parti’nin çatırdadığı, tarikatların fısıldayarak köşe kaptığı bir gün olarak yaşandı!
