Çocuklar güvenli hastanelerde, güvenli ellere doğmalı…
Birileri kendi menfaatleri için onları hayattan koparmamalı…
Işıl ışıl gözlerindeki o parıltı hiç kaybolmadan büyüyebilmeli…
İstismara uğramadan babası, eşi dostu ya da bir yabancı tarafından…
Çalışmak zorunda kalıp da bir makineye sıkışarak yaşamını yitirmemeli…
Henüz bebekken darp edilerek ölüme terk edilmemeli…
Ülkesinden kaçmak zorunda kalıp hayata gözlerini yummamalı…
Bombalar yağmamalı üstlerine…
En temel haklarına ulaşabilmeli çocuklar…
Sıcak bir yuva, sağlıklı besinler, eşit eğitim…
Beslenme çantasına ne koyulacağını düşünmemeli…
“Ücretsiz” görünümlü devlet okullarına para ödememeli…
Çocuklar değerlerini unutmamalı, yaşatmalı…
Bayramlarını kutlamalı çocuklar, coşkuyla, sevinçle, neşeyle…
Evde, sokakta, okulda, doyasıya…
Geleceğe umutla bakabilmeliler…
Aydınlık dünyaları kararmamalı…
Çocuklar çıktıkları evine güvenle dönebilmeli…
Bir caninin silahından çıkan kurşunun hedefi olmamalı…
Çocuklar korunmalı…
Devletin ilk düşünmesi gereken çocuklar olmalı…
Onların gülüşlerine gölge düşmemeli…
Korkmadan büyümeli, hayallerinden vazgeçmek zorunda kalmamalı…
***
Çünkü yarınlarımız onların elinde…
Çünkü onlar bizim karanlık dünyamızın ışıkları…
***
Yıllar önce özel bir günü bir bayram olarak dünya çocuklarına armağan eden Atamızın da dediği gibi;
“Bir milletin çocukları, o milletin geleceğidir. Çocuklarımıza sahip çıkalım.”
İşte bir ülkenin ilk hedefi bu olmalı…
Çocuklara sahip çıkmak…
