Şehirde üç ayrı gündem var.
Birbirinden bağımsız gibi duruyor.
Ama aslında aynı hikayenin farklı cümleleri…
EKMEĞE ZAM KAPIDA: FIRINCI DAYANAMIYOR
Eskişehir’de fırıncı esnafı aylardır aynı cümleyi kuruyor:
“Artık dayanacak gücümüz kalmadı.”
Un, elektrik, kira, işçilik…
Hepsi artıyor.
Ama ekmek fiyatı yerinde sayınca, terazinin bir tarafı sürekli ağır basıyor.
Bu da doğrudan esnafın sırtına yük oluyor.
Gözler şimdi Eskişehir Ticaret Odası’nın 31 Mart’taki meclis toplantısında.
Çıkacak karar sadece bir fiyat güncellemesi olmayacak.
O karar, hem esnafın ayakta kalıp kalamayacağını hem de vatandaşın sofrasını doğrudan etkileyecek.
Çünkü bu ülkede ekmek, sadece ekmek değildir.
YASTIK ALTI GERÇEĞİ: GÜVEN Mİ, TEDBİR Mİ?
Bir diğer dikkat çeken veri ise Eskişehirlilerin tasarruf alışkanlığı…
BDDK’nın açıkladığı rakam 16,37 milyar lira.
Bu şehirde insanlar ciddi bir birikimi yastık altında tutuyor.
Ve bu rakamla Türkiye’de ilk 10’un içindeyiz.
Peki bu ne demek?
Bir yönüyle “tasarruf bilinci” diyebilirsiniz.
Ama diğer yönüyle şu soruyu da sormak gerekir:
İnsanlar neden parasını sistemin içinde değil de evinde tutmayı tercih eder?
Cevap aslında basit…
Belirsizlik.
Vatandaş, yarına dair net bir tablo göremediğinde, en güvendiği yere yönelir.
Yani kendi yastığının altına.
ÇİFTÇİ ALARM VERİYOR: “BU YIL SON OLABİLİR”
Ve işin en kritik noktası…
Tarladan gelen ses, hatta çığlık…
Odunpazarı Ziraat Odası Başkanı Burhan Çelikoğlu’nun sözleri aslında durumu özetliyor:
“Bu sene birçok çiftçi için son olabilir.”
Mazot 80 liraya dayanmış.
Gübre fiyatları katlanmış.
Destekler ise daha çiftçinin cebine girmeden erimiş.
Üreten kazanamıyor.
Daha da önemlisi, üretmeye devam etmek için elindekini satmak zorunda kalıyor.
Traktörünü satan var…
Arsasını elden çıkaran var…
Gübresiz ekim yapmayı düşünen var…
Bu tablo, sadece çiftçinin değil, hepimizin meselesi.
Çünkü üretim azaldığında, bunun etkisi en önce sofraya yansıyor.
KISSADAN HİSSE
Fırıncı zam istiyorsa,
vatandaş altın saklıyorsa,
çiftçi üretimi bırakmayı düşünüyorsa…
Burada mesele tek tek sektörler değildir.
Burada mesele, geçimdir.
Ve daha da önemlisi, güvendir.
Çünkü güven azaldıkça,
ekmek küçülür…
Altın yastık altına iner…
Toprak ise verimsizleşir...
