Günün birinde akrep sele kapılmış.
Azgın sel sularında sürüklenmeye başlamış.
Bir taraftan çırpınırken bir taraftan da imdat çığlıkları koparıyormuş.
O sırada oradan geçen bir güvercin, akrebin imdat çığlıklarına dayanamamış.
Akrebe yaklaşıp,
“Seni boğulmaktan bir şartla kurtaracağım,” demiş.
“Nedir şartın?” demiş akrep. “Söylemekte acele et.”
“Beni sokmayacağına söz verirsen seni sırtıma alıp karaya çıkartırım.”
“Sen ne diyorsun!” demiş akrep. "Sen benim canımı kurtaracaksın, ben seni sokacağım öyle mi? Böyle bir şey yapar mıyım hiç?”
Güvercin sel sularına yaklaşmış.
Akrebi kapıp sırtına almış.
Kanatlarını çırpıp gökyüzünde yükselmiş.
Güvenli bir yere konup akrebi indireceği sırada, akrep sokmuş.
Can çekişen güvercin,
“Neden yaptın bunu?” demiş.
Akrep,
“Ben akrebim,” demiş.“Nankörlük doğamda var.”
Bazen çok şey anlatır masallar.
Özellikle fabllar.
Ormanda adamın karşısına bir kurt çıkmış.
“Aman,” demiş kurt. “Bana bir iyilik yap. Avcılar peşimde. Beni kurtar. Bu iyiliğini hiçbir zaman unutmam.”
Adam, elindeki çuvalı göstermiş kurda.
“Gir içine,” demiş.
Kurt çuvala girmiş.
Adam çuvalı sırtına alıp yürümüş.
Avcılara; çuvalında yakacak odun, çalı çırpı olduğunu, kurt falan görmediğini söylemiş.
Avcılar uzaklaşınca çuvalı sırtından indirip ağzını açmış.
“Hadi, git yoluna,” demiş, kurda.
“Avcılar beni günlerdir kovalıyor. O yüzden avlanamadım, çok açım,” demiş kurt. “Şimdi seni yiyeceğim."”
Adam şaşırmış buna.
“Ben sana iyilik yaptım, senin hayatını kurtardım. Böyle nankörlük olur mu?”
Kurt,
“Ben kurdum,” demiş. “Nankörlük doğamda var.”
Akrebin doğasında var nankörlük.
Kurdun da doğasında var.
İnsanın?
İnsanın doğasında yok mu?
Devam edelim.
Çalıların arasından bir tilki çıkıp gelmiş.
Adam tilkiye anlatmış olup biteni.
“Sen söyle,” demiş. “Böyle nankörlük olur mu?”
O sırada kurt,
“Seni tanıdım,” demiş tilkiye. “Avcıları peşime takıp hayatını kurtardığım tilkisin sen.”
“Evet, doğru” demiş tilki.Sonra adama dönüp,
“Hepsini anladım da,” demiş. “Anlamadığım, bu yaşlı, bu hantal kurt bu çuvala nasıl girdi?”
Kurt, tilkinin bu sözüne çok alınmış.
Ne kadar çevik, atak olduğunu göstermek için bir sıçrayışta çuvalın içine girmiş.
Tilki hemen atılmış.
“Çuvalın ağzını bağla,” demiş adama.
Kurt, çuvalın içinden bağırmış tilkiye,
“Neden yaptın bunu? Ben senin hayatını kurtardım.”
Tilki,
“Ben tilkiyim,” demiş. “Nankörlük doğamda var!”
O sırada adam, avcılara seslenmiş;
“Kurt da tilki de burada, yetişin!”
“İyi ama neden?” demiş tilki. “Ben senin hayatını kurtardım."
Adamın ne dediğini yazmaya lüzum yok.
Bazı insanlar vardır ki...
Nankörlük onların doğalarında vardır.
Nankörlükte akrebi, kurdu, tilkiyi geride bırakırlar.