Bir zamanlar çocuk olmak için çok fazla şeye ihtiyaç yoktu. Bir top, birkaç arkadaş ve evin önündeki sokak yeterdi. Sabah çıkardık, akşam ezanına kadar nerelerde olduğumuzu bazen kendimiz bile bilmezdik. Annemiz camdan kafasını uzatıp “Hadi artık eve” demese, biraz daha oynardık.

Şimdi çocukların hayatı biraz daha farklı. Eskiden sokakta oynayan çocukların yerini, evde tablet veya telefon başında vakit geçiren çocuklar aldı. Tabi ki teknolojinin kötü olduğunu söylemek mümkün değil. Çocukların öğrenebileceği, eğlenebileceği bir sürü şey var. Ama insan bazen düşünüyor, acaba çocuklar sokağın o halini hiç yaşayamayacak mı?

Sokakta oynarken sadece oyun oynamazdık aslında. Kavga ederdik, barışırdık, takım kurardık, kaybedince birbirimize kızardık... Bazen mahallede hiç tanımadığımız bir çocuk gelir, beş dakika sonra oyunun içinde olurdu. Kimse yaşını, nereli olduğunu, hangi okulda okuduğunu sormazdı. Topa iyi vuruyorsa tamamdır.

Birde sokakta büyümenin başka bir tarafı vardı. İnsan kendi başına hareket etmeyi öğreniyordu. Düşüyordun, dizin kanıyordu, biraz ağlayıp tekrar oyuna dönüyordun. Bir şeyleri paylaşmayı, beklemeyi, kaybetmeyi, hatta bazen haksızlığa uğramayı bile orada öğreniyordun.

Bugün ise birçok çocuk daha kontrollü bir hayatın içinde büyüyor. Okul, kurs, ödev, telefon, bilgisayar... Sokaklar eskisi kadar çocuk sesiyle dolmuyor. Eskiden top sesi duyduğumuz apartman aralarında şimdi çoğu zaman YouTube video sesi veya telefon oyunu melodisi duyuyoruz.

Belki de sokakta oynayan son nesillerden biriydik. Bunu o zamanlar bilmiyorduk tabi. Sadece akşam olmasını istemiyorduk. Şimdi geçmişe dönüp baktığımızda anlıyoruz. Çocukluğumuzun en güzel oyuncakları şimdiki tabletler, telefonlar, akıllı saatler gibi pahalı değildi. Bir kaldırım, bir top, iki taş parçasından yapılmış kale ve yanımızdaki arkadaşımız yetiyordu.

Belki çocukların yeniden sokaklara dönmesi için önce bizim sokakları onlara yeniden hatırlatmamız gerekiyor. Çünkü bazı şeyler teknolojiyle gelişmiyor. Bazı şeyleri yaşayarak öğreniyorsun.

Ve çocukluk, galiba bunların en başında geliyor.